کفسابی موزاییک

کفسابی موزاییک

در زمان های دور ، انسان برای بنای خانه خود ، زمین مسطحی را انتخاب می کرد و به صنع سازه خود بر روی آن می پرداخت . این روند تا زمانیکه تاثیرات منفی رطوبت ، جانوران موذی و سختی سطح زمین حس شود ادامه داشت . پس از این بود که انسان دریافت که می تواند به کمک پوست و یا فضولات خشک شده احشام ، کاه ، برگ و حصیر سطحی مناسبتر برای کف سازه خود فراهم کند . با مرور زمان ، موادی همچون دانه های آفتابگردان ، برنج ، شن و گلبرگ نیز به این مجموعه اضافه شد که هریک از این ترکیبات بنابر تصورات مصرف کنندگانشان مزایای خاص خود را داشتند . این روند در طی قرون متمادی ادامه داشت و هریک از تمدن های بزرگ ، تغییری را در این روند اعمال کردند . بطور مثال مصریان از سنگ های برش خورده طبیعی برای اولین بار برای  فرش کردن سطح زمین بهره جستن ، رومیان روش های نصب را تقویت کردند ، چینیان برای اول کاشی و سرامیک را با کمک سفالگری تولید کردند ، ایرانیان آن را ملون به رنگ ها و نقوش اسلیمی کردند و این روند تا به امروز ادامه داشته است و اینک ، همه روزه شاهد تولد کفپوش هایی هستیم که با هدف آسیب رسانی کمتر به محیط زیست و سبک ، مقاوم و ارزانتر از نسخ قبلی تولید می شوند . اما در این میان ، یکی از محصولات بسیار خاص و محبوب بود ؛ کفپوشی بنام موزائیک . موزائیک که ساختاری شبیه بتن دارد ، از موادی همچون سیمان ، ماسه ، پودر سنگ ، آب و سایر افزودنی ها در ابعاد و طرح های مختلف ساخته می شود . اغلب موزاییک ها دارای 2 لایه هستند ، لایه رویی که ترکیبی از پودر سنگ ، آب سیمان و دانه های رنگی و سنگ ریزه می باشد ، نمای آن را تشکیل می دهد و لایه زیرین که ماسه بیشتری دارد ، تحمل بیشتری در برابر ضربه و فشار را داشته و در واقع استرس بیشتری روی آن اعمال می شود . از مهمترین انواع موزائیک می توان به موزاییک های سیمانی ( با ساختاری خشن و بدون دانه های زینتی ، دارای شیار و برجستگی هستند ) ، سنگ دار ( نوعی موزاییک کلاسیک که شمل سنگ هایی رنگی بدون ترتیب خاصی می باشند ) و پلاکی ( دارا مصالح ساختمانی صیقل پذیر) اشاره کرد . راه های متعددی برای تولید موزاییک وجود دارد ، اما مرسوم ترین آن ها استفاده از روش پرسی و ویبره ای می باشد . در روش اول ، مواد اولیه موزائیک با سرعت و فشار بالا در قالب فشرده می شود و در روش دوم ، مواد پس از تزریق به درون قالب ها ، با کمک ویبره و لرزش های متعدد و یکنواخت ، هوای خود را از دست داده و آماده پخت می شوند . وجه مشترک هر دو گروه نیاز به خشک شدن به مدت چند ساعت و خوابیدن در آب پس از خشک شدن می باشد ، اما تفاوت آن ها در کفسابی می باشد . در روش اول ، خروجی بسیار خشن و ناهمگون است ، لذا با یک مرحله کفسابی به شرایط ایده آلی می رسد ، این در حالیست که در روش دوم ، در بدو انجام کار نیازی به کفسابی نیست . موزاییک پس از نصب نیز نیازمند کفسابی می باشد . کفسابی در این مرحله سبب می شود تا علاوه بر هم سطح شدن قطعات و از بین رفتن شیار بین آن ها، سطح برای پذیرش احتمالی سطوح بعدی نیز آماده شود .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *