نماشویی بدون داربست

نماشویی بدون داربست

نماشویی بدون داربست
عمل نماشویی در یکی از رایج ترین تقسیم بندی های خود ، بر حسب نوع استقرار اپراتور تعریف می شود . به عبارتی دیگر در دو حالت کلی ، متخصص نماشویی یا در جای خود (روی زمین ، داربست و یا سطح بالابر) ساکن و یا بر روی هوا معلق است که نماشویی بدون داربست ، با طناب یا راپل و کمربند در این زمره قرار می گیرند . انتخاب از میان این دو مسیر ، همانند بسیاری دیگری از دو راهی های زندگی ما دارای مزایا و معایبی مختص به خود می باشد . با صرف نظر از باز کردن این مبحث ، می توان بطور خلاصه اذعان داشت که استفاده از داربست اگرچه هزینه ، زمان و دردسر بیشتری برای کارفرما دارد ، اما امنیت نماشویان حین کار بیشتر بوده و مجال آنان برای رسیدگی به همه قسمت های نما بیشتر می باشد . در چنین شرایطی آن ها قادر به همراه ابزار اضافه تر ، سنگین تر ، انجام کار تیمی در فضایی محدود و قرار گیری در فواصلی استاندارد هستند ؛ در نتیجه به همین دلیل است که در بدو نصب قطعات نما بر روی یک ساختمان ، از داربست استفاده می شود . این در حالیست که در نماشویی بدون داربست ، متخصص نماشویی بخشی از توان فیزیکی و تمرکز خود را معطوف قرارگیری در نقطه مورد نظر خود می کند ، در نتیجه اندکی از کیفیت کار وی کاسته می شود ، البته نباید فراموش کرد که استفاده از این روش هزینه و زمان کمتری در پی داشته ، چنانچه به کمک واترجت یا سندبلاست انجام شود نتایجی به مراتب بهتر از نماشویی با داربست و استفاده از طی به همراه خواهد داشت و از همه مهمتر محدودیتی در کار آن وجود ندارد . فرض کنید قصد داریم نمای بیرونی برجی بیست طبقه را بشوییم . بی تردید برپایی داربستی به این عظمت در کنار سازه مذکور بسیار زمان بر و فاقد توجیه اقتصادی و منطقی می باشد ، لذا نماشویان (به عنوان بخشی از خدمه مجموعه کفسابی زعفرانی) وارد عمل شده و نماشویی بدون داربست را بر روی ساختمان فوق انجام می دهند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *